Podstawą myślenia opartego na miłości jest obecność, akceptacja i poczucie wewnętrznego spełnienia. Przekonania wyrastające z tego sposobu postrzegania siebie i świata przynoszą więcej spokoju, łagodności oraz harmonii wewnętrznej.
Jednym z fundamentalnych przekonań myślenia opartego na miłości jest:
„To, co dostrzegam u innych, odzwierciedla stan mojego umysłu. Istnieje wewnętrzna jedność wszelkiego życia. Nic nie przeszkadza mi w odczuwaniu szczęścia i pełni istnienia już w tej chwili.”
To przekonanie opiera się na trzech ważnych filarach.
Świat, który widzimy, jest odbiciem naszego wnętrza
To, jak postrzegamy innych ludzi i otaczającą nas rzeczywistość, często stanowi odzwierciedlenie naszego własnego stanu umysłu. Patrzymy na świat przez filtr własnych doświadczeń, przekonań, emocji i sposobu myślenia.
Jeśli funkcjonujemy w lęku, napięciu czy poczuciu zagrożenia, łatwo dostrzegamy winę, konflikt lub odrzucenie. W myśleniu opartym na miłości nie ma potrzeby obwiniania innych ani ciągłego szukania zagrożeń. Pojawia się większe zrozumienie, współczucie i gotowość do patrzenia głębiej.
Nie jesteśmy oddzieleni od siebie
Drugim elementem tego przekonania jest świadomość, że ludzie są ze sobą połączeni. Pomimo różnic istnieje między nami głęboka więź i wspólnota doświadczenia.
Człowiek najbardziej cierpi wtedy, gdy czuje się całkowicie samotny i odcięty od innych. Tymczasem poczucie więzi, bliskości i miłości daje siłę nawet w najtrudniejszych momentach życia.
Miłość nie znika. To my czasem odwracamy się od niej, zapominając o własnym połączeniu z innymi ludźmi i ze sobą samym.
Już teraz jesteśmy wystarczający
Trzeci filar opiera się na przekonaniu, że już w tej chwili jesteśmy pełnią. Nie musimy stać się kimś innym, aby zasługiwać na miłość, spokój czy poczucie wartości.
Kiedy przestajemy wierzyć, że ciągle czegoś nam brakuje, zaczynamy kierować uwagę ku temu, co już w nas obecne - ku miłości, świadomości i wewnętrznemu spokojowi.
To właśnie uznanie własnej pełni pozwala doświadczać większej wolności i autentycznego kontaktu ze sobą.
Źródło: „Leczenie uzależnionego umysłu” - Lee Jampolsky.